Το κρασί Blokes

Ορισμός: Vitis vinifera είναι το βοτανικό όνομα για το σταφύλι-που φέρει αμπέλου που είναι υπεύθυνος για το μεγαλύτερο μέρος του κόσμου είναι οίνων ποιότητας.

Ιστορία:

Άγρια σταφύλια που έχουν παραχθεί από νωρίς foragers και αγρότες. Για χιλιάδες χρόνια, οι καρποί έχουν συλλεγεί για τα δύο φαρμακευτικά και θρεπτική αξία? Την ιστορία της είναι στενά αλληλοσυνδεδεμένες με την ιστορία του κρασιού.

Αλλαγές στο σχήμα PIP (μικρότερες σε οικόσιτα μορφές) και σημείο διανομής για την εξημέρωση συμβαίνουν περίπου 3500-3000 π.Χ., στη νοτιοδυτική Ασία ή νότια της Υπερκαυκασίας (Γεωργία και Αρμενία). Η καλλιέργεια των σταφυλιών οικόσιτα εξαπλωθεί σε άλλα μέρη του παλαιού κόσμου κατά την προ-ιστορική ή νωρίς ιστορικούς χρόνους.

Σταφύλια ακολούθησε Ευρωπαϊκής αποικίες σε όλο τον κόσμο, έρχονται στην Βόρεια Αμερική γύρω από το 1600s, και στην Αφρική, Νότια Αμερική και την Αυστραλία. Στη Βόρεια Αμερική με τα υβρίδια που σχηματίζονται από τα είδη του γένους Vitis ιθαγενών στην εν λόγω περιοχή? Ορισμένες από αυτές ήταν εσκεμμένο υβρίδια που δημιουργήθηκαν για την καταπολέμηση της φυλλοξήρας, ένα έντομο των ζιζανίων τα οποία επηρέασαν την ευρωπαϊκή αμπέλου σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από ό, τι εκείνοι της Βόρειας Αμερικής και μάλιστα κατάφερε να αφανίσει Ευρωπαϊκή παραγωγή οίνου στο θέμα της χρόνια. Αργότερα έγινε Βόρειας Αμερικής ριζώματα που χρησιμοποιείται ευρέως στα εμβολιασμένα ποικιλίες V. vinifera, έτσι ώστε να αντέχουν την παρουσία της φυλλοξήρας.

Στη Βόρεια Αμερική, την αυξανόμενη Vitis vinifera περιορίστηκε κυρίως στις σχετικά ήπιες West Coast ξεκινώντας από το Νέο Μεξικό και Καλιφόρνια συμπεριλαμβανομένου και του Ειρηνικού Βορειοδυτικού μέλη. Όμως, λόγω της έρευνας του Κωνσταντίνου Frank, είναι πλέον ευρέως καλλιεργούμενη ακόμα στο ψυχρό κλίμα της Νέας Υόρκης, Michigan δυτικό και το νότιο Οντάριο. Δρ Helmut Becker εργασίες της στις αρχές της δεκαετίας του 1980 έφερε Vitis vinifera για την Okanagan Valley της British Columbia.

Τον Μάρτιο του 2007, επιστήμονες από την Αυστραλία CSIRO της συνεταιριστικής εργασίας στο Κέντρο Ερευνών για Αμπελουργίας ανέφερε ότι διαπίστωσε ότι "εξαιρετικά σπάνια και ανεξάρτητη μεταλλάξεις σε δύο γονίδια [VvMYBA1 και VvMYBA2] [ερυθρών σταφυλιών] παραχθεί ένα μόνο λευκό αμπέλου που ήταν η μητρική σχεδόν όλων των παγκόσμιων ποικιλίες λευκών σταφυλιών. Εάν μόνο ένα γονίδιο είχε μεταλλαχθεί, τα περισσότερα σταφύλια θα εξακολουθούσε να είναι κόκκινη και δεν θα είχαμε τα πάνω από 3000 ποικιλίες λευκών σταφυλιών που διατίθενται σήμερα.